Opiniez.nl • Johannes Vervloed

Stijgende lastendruk en hysterisch klimaatbeleid nekken Nederland

Kabinet slacht kip met gouden eieren

Nederland is nog steeds een welvarend land. Maar Rutte III doet z’n best daar een einde aan te maken. Met verheven klimaat-, milieu-, sociaal- en getuigenisbeleid wordt de economie, het verdienmodel van Nederland, de nek omgedraaid. Er wordt niet geregeerd maar gereageerd en van de ene naar de andere crisis gehold. Echte problemen blijven liggen. Alleen de zelf gecreëerde klimaathysterie en stikstof- en PFAS-crises krijgen voorrang.

Stijgende lastendruk

In plaats van de knellende lastendruk te verminderen, werken weer lonend te maken, een gelijk speelveld met buitenlandse bedrijven te creëren (geen Nederlandse alleingang met CO2-belasting en een vliegtaks) en de voorwaarden te scheppen voor een succesvol Nederlands verdienmodel, neemt het kabinet maatregelen om onze landbouw en de woningbouw de nek om te draaien. Het excuus: het “moet van Brussel”.

Brussel

Collega-columnisten Gert-Jaap van Ulzen en Freek van Beetz hebben onlangs in hun artikelen op OpinieZ aangetoond dat zich verschuilen achter Brussel onzin is. Er is geen enkele reden dat Nederland het beste jongetje van de klas moet spelen. Onze buurlanden Duitsland, Denemarken en België hebben géén stikstof- en PFAS-crisis. Die heerst uitsluitend binnen onze landsgrenzen. Het bedrijfsleven – dat de dupe is van het kabinetsbeleid – protesteert tevergeefs.

Opgejut en gegijzeld door GroenLinks – het kabinet heeft zonder de steun van deze partij geen meerderheid in de Eerste Kamer – gaat de afbraak gewoon door. Als het aan coalitiepartner D66 ligt wordt het zelfs nog erger. De 100 kilometer-maatregel is slechts de ‘amuse’ van een nog komend zeven gangen-diner, aldus kamerlid de Tjeerd de Groot van deze partij.

Nederland mist de boot

In zijn wekelijkse column in de Telegraaf maakte voormalig staatssecretaris van Financiën en minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid, Willem Vermeend, gehakt van het kabinetsbeleid. Hij stelt dat als de hoge lastendruk, bureaucratische regelgeving en een niet-gelijk speelveld op hun beloop worden gelaten, Nederland de concurrentiestrijd met landen die wél hervormen gaat verliezen. Nederland is geen eiland. Wij kunnen ons niet veroorloven op al deze gebieden uit de pas te lopen met onze naaste concurrenten in en buiten de EU.

Als de economische groei stokt en de belastinginkomsten verminderen – het bedrijfsleven verdient het geld, niet de overheid – zal onze verzorgingsstaat onbetaalbaar worden. Voilá, een somber toekomstperspectief.

Is dit onontkoombaar? Nee. Maar dan moet wel het roer om. De VVD en het CDA zullen het voortouw moeten nemen en zich niet langer door de ChristenUnie, D66 en oppositiepartijen GroenLinks, PvdA en PvdD moeten laten meesleuren in steeds hysterischer wordend klimaat-, milieu-, sociaal- en getuigenisbeleid.

Realistisch beleid

Betekent dit dat er geen klimaatbeleid moet worden gevoerd, dat we geen oog moeten hebben voor een gezond milieu, dat we de medemens die niet in staat is te werken in de kou moeten laten staan en mensenrechten in ons buitenlands beleid moeten schrappen? Nee, zeker niet. Juist om dergelijk belangrijk, maar kostbaar beleid te kunnen handhaven is een voortdurende stroom van belastinginkomsten nodig, door een gezond en internationaal concurrerend bedrijfsleven.

Daarvoor dient een realistisch beleid te worden gevoerd. Geen klimaathysterie. De meest recente wetenschappelijke inzichten laten zien dat we veel meer tijd hebben dan aanvankelijk gedacht. We hoeven dus niet meteen van het gas af. Dat kan dienstdoen als een prachtige overgangsbrandstof. In de tussentijd kunnen kernenergiecentrales worden gebouwd.

Draconisch

Met ons milieu dienen we uiteraard met zorg om te gaan. Zo moeten we ondermeer een halt toeroepen aan de plastic verpakkingen die de plastic-soep in de oceanen veroorzaakt. Maar draconische maatregelen omdat een postzegelparkje niet voldoende biodiversiteit heeft raken kant noch wal.

Ons sociaal vangnet moeten we koesteren. Welk land heeft zoals Nederland een bijstandsregeling en een AOW? Laten we dit beschermen door werkweigeraars niet langer te pamperen en geen miljarden meer te investeren in een zinloze asielindustrie.

In ons buitenlands beleid verdienen mensenrechten een belangrijke plaats. Maar niet met oogkleppen op voor de vaak averechtse effecten die het publiekelijk aan de schandpaal nagelen van landen heeft op de beoogde doelen en (handels)belangen. Met stille diplomatie – weet ik uit eigen ervaring – wordt veel meer bereikt. Realpolitik, het behartigen van het Nederlandse (economische) belang, dient het uitgangspunt te zijn.

Visie

Behalve vermindering van knellende zaken is ook visie nodig. Visie op hoe Nederland in de (nabije) toekomst de welvaarts- en verzorgingsstaat weet te behouden. De overheid moet daarbij niet op de stoel van het bedrijfsleven gaan zitten. Dat heeft in het verleden met industriepolitiek en sectorenbeleid al genoeg ellende opgeleverd. Wel is het zaak voor de overheid om voorwaardenscheppend en faciliterend op te treden. Het wegnemen van knelpunten dus en zorg voor goed onderwijs. En dan niet allerlei pretstudies, maar technische studies, IT en vakonderwijs, opleidingen waar het bedrijfsleven om zit te springen.

Ruimte voor ondernemen

Verder moet ondernemen aan het bedrijfsleven zelf worden overgelaten. Nederland beschikt over ondernemers die internationaal succesvol weten te opereren. Die vragen niet om subsidies. Die willen slechts een gelijk speelveld en niet met unilateraal klimaatbeleid, hogere belasting en andere kostbare regelzucht ten opzichte van hun buitenlandse concurrenten op afstand worden gezet. Nederland staat op de internationale ranglijsten nog hoog, maar zakt wel langzaam maar zeker naar beneden.

Het is hoog tijd voor politiek Den Haag om een bedrijfsleven-vriendelijker beleid te gaan voeren en daarmee de basis te leggen voor een toekomstbestendig Nederlands verdienmodel.

Coalitie van het gezonde verstand

Helaas gaat dit met het huidige kabinet niet lukken. De invloed van de linkse partijen is te groot. Om het roer om te kunnen gooien zal een andere coalitie moeten worden gevormd. Een coalitie, bestaande uit partijen die de vrije ondernemingsgewijze productie hoog in het vaandel hebben. Die inzien dat je eerst geld moet verdienen, voordat je het uit kunt geven. Een coalitie van het gezonde verstand en niet zoals thans het geval is een coalitie van wensdenken en for granted nemen dat de bomen vanzelf tot in de hemel groeien. Een coalitie die het heft in eigen hand neemt en zich niet door Brussel de les laat lezen.

Nog even geduld

Met de huidige zetelverdeling in zowel de Tweede als Eerste Kamer is dat al mogelijk. D.w.z. een coalitie van VVD, CDA, FvD, PVV en SGP, eventueel met steun van 50plus.

 

Andere wind

Het vergt wel dat er een andere wind gaat waaien in de VVD en het CDA. Dat deze partijen het liberale en praktische geluid van Bolkestein en Lubbers herontdekken. En – last but not least – dat het feitelijke cordon sanitaire tegen FvD en PVV wordt opgeheven, partijen die eveneens water in de wijn moeten doen op bepaalde standpunten. Ik zie dat op korte termijn niet gebeuren, maar met een in de peilingen stijgend FvD, consoliderend PVV en zetelverlies voor de VVD zou het na de verkiezingen voor de Tweede Kamer in mei 2021 zomaar bewaarheid kunnen worden.